نایف یا چاقو ماهی جزو ماهی های خشن و تجاوزکار و گوشتخوار به حساب میاد . این ماهی از خانواده Notopteridae و با نام علمی Notopterus chitala معروفه . ظاهر ترسناکی داره و شکل بدنش شبیه به تیغه قمه ست با سری باریک و پوزه تیز و بدنی کشیده و قوز دار و پهن و نقش و نگاری شبیه به مار !
این ماهی بومی آسیای جنوب شرقی و کشورهایی مثل تایلند و هند و مالزی هست . این ماهی بطور خاصی شنا میکنه به اینصورت که میتونه درجا , هم به جلو و هم به عقب شنا کنه بدون تغییر زاویه بدن و یا گردش بدن . این ماهی جزو ماهی هایی هست که نیاز به جای بزرگ داره چون رشد سریعی داره و حتا تا یک متر هم رشد میکنه . نیازمند آکواریومی گرم با دمای 26 تا 28 درجه و pH 6 – 7.5 و dH 4 – 10 درجه و دکور صخره ای و مکانهایی برای مخفی شدن داره . میتونید از تکه های بزرگ لوله پولیکا هم برای ایجاد مخفی گاه استفاده کنید . این ماهی نسبت به نوع غذا سخت گیره و خیلی از انواع غذاها رو نمیخوره . بیشتر از غذای زنده یا ماهی های ریز و یا دل گوسفند به مقدار کم تغذیه میشه . اگر از خوردن غذا امتناع کنه معلومه که از غذا رضایت نداره و باید غذا رو عوض کنین و یا با دادن گرسنگی تربیتش کنین به خوردن غذایی که میتونین بهش بدین . این ماهی ها در زمان بلوغ باید بصورت تکی نگهداری بشن اما در سن کم میتونن با همنوعانشون کنار بیان ولی در سن بلوغ حتا همنوع خودشون رو هم نمیتونن تحمل کنن بهتره تک باشن وگرنه بینشون درگیری پیش میاد ! همینطور بهتره با ماهی هایی نگهداری بشن که هم اندازه خودشون و یا بزرگتر از خودشون باشن . این ماهی ها با سیکلید ها مشکل زیادی دارن چون هر دو تجاوز کار و خشن هستن و اغلب بین این دو ماهی درگیری های شدیدی بوجود میاد . گاهی حتا این ماهی به ماهی های بزرگتر از خودش هم حمله میکنه و اونها رو زخمی میکنه !

نام رایح این ماهی نامی است کاملا مناسب، چرا که این ماهی بیش از دو اینچ ( پنج سانتیمتر ) رشد نمی کند. ماهی نر اندکی بزرگتر از ماهی ماده است و به علاوه رنگ ماهی نر، نارنجی-قرمز درخشان با راه راههای آبی فیروزه ای است که تا باله ها ادامه می یابند. باله پشتی ماهی نر تیزتر از باله پشتی ماهی ماده می باشد. رنگ ماهی ماده آبی-خاکستری نقره ای کدر باقی می ماند و هرگز به شفافیت رنگ ماهیهای نر نمی رسد. رنگهای ترکیبی زیادی هم در این نوع از ماهیها دیده می شود. مثلا : آبی/ آبی پودری، نئون، رنگین کمان و سرخ. در ماهیهای آبی پودری، آبی رنگ غالب می باشد که البته روی بدن این ماهیها کمی رنگ قرمز هم دیده می شود. در ماهیهای به رنگ نئون، رنگ آبی نسبت به حالت معمول شفافتر است. ماهیهای رنگین کمانی، رنگ نارنجی-قرمز درخشان به همراه نوارهای آبی رنگی دارند که با برق سبز-طلایی فلزی همراه می باشند. ماهیهای قرمز اغلب قرمز یکپارچه با باله های آبی رنگ می باشند .

شرایط زیست و نحوه مراقبت: گورامی کوتوله در زادگاه اصلیش هند، بنگال غربی، آسام و بنگلادش در آبهایی با پوشش گیاهی متراکم یافت می شود. این ماهیها اکثرا با سایر انواع ماهیهای کولیسا یافت می شوند. در جلگه های رودخانه های شمالی هند این ماهیها یکی از فراوانترین انواع ماهیها هستند و در بسیاری از فروشگاهها به صورت خشک شده و یا به عنوان یک وعده غذایی سرو می شوند. گورامیهای کوتوله به خاطر طبیعت صلح جویشان بسیار مناسب آکواریومهای کوچک می باشند همانطور که برای آکواریومهای اجتماعی هم مناسب هستند. این ماهیها نباید با ماهیهای خیلی بزرگ و یا ماهیهای خشن نگهداری شوند. باید مقدار زیادی گیاه برایشان فراهم شود که مقداری از آنها باید گیاهان شناوری باشند که بخشی از سطح آکواریوم را بپوشانند. مقدار بهینه PHبرای این ماهیها محدوده خنثی می باشد و سختی آب باید 4 تا 10 dGH باشد. بهترین دمای آب هم 77 درجه فارنهایت ( 25 درجه سانتیگراد ) است. گورامیهای کوتوله ممکن است چنانچه در برابر شلوغی و سر و صدا قرار بگیرند بترسند و باید در یک جای ساکت نگهداری شوند.

تغذیه: در طبیعت گورامیها حشرات کوچک و لاروهای سطح آب را می خورند و از جلبکهایی که بر روی سایر گیاهان می رویند تغذیه می کنند ولی در اسارت این ماهیها غذاهای پولکی، غذاهای خشک منجمد، غذاهای منجمد و قرصهای سبزی می خورند. برای فراهم کردن سلامتی مناسب، این ماهیها باید به صورت دوره ای، از غذاهای زنده نظیر کرمها هم تغذیه شوند. همچنین برای زوجهای در حال تولید مثل هم باید از غذاهای زنده استفاده شود.

تولید مثل: پایین آوردن سطح آب تا 6 الی 8 اینچ ( 15 الی 20 سانتیمتر ) و بالا بردن دمای آب تا 20 الی 30 درجه سانتیگراد زمینه ساز تولید مثل خواهد شد. پوشش گیاهی واجب است چرا که ماهیهای نر برای ساخت لانه از مصالح گیاهی استفاده می کنند که آنها را با استفاده از حبابها به هم می چسبانند. این لانه ها با جزئیات خیلی زیاد و بسیار محکم ساخته می شوند که عرضشان به چندین اینچ ( یا سانتیمتر ) و عمقشان به یک اینچ ( دو و نیم سانتیمتر ) می رسد. Limnophila aquatica،Riccia fluitans ، Ceratopteris thalictroideو Vesicularia dubyanaانتخابهای مناسبی برای مخزن زایشگاه می باشند. الیاف زغال هم می تواند به عنوان مصالح ساختمانی به کار رود.
به محض آماده شدن لانه ماهی نر شروع به خواستگاری از ماهی ماده می نماید که این موضوع اغلب در بعد از ظهر یا غروب اتفاق می افتد. ماهی نر قصد خود را با شنا کردن در اطراف ماهی ماده در حالیکه باله هایش را کاملا گشوده است، می رساند و تلاش میکند که ماهی ماده را به لانه اش بکشاند و خواستگاریش را در آنجا ادامه دهد. چنانچه ماهی ماده این خواستگاری را بپذیرد شروع می کند به شنای دایره وار در زیر لانه حبابی. هنگامی که ماده آماده تولید مثل می شود پشت یا دم ماهی نر را با دهانش لمس می کند. با این علامت ماهی نر ماهی ماده را بغل کرده، ابتدا به پهلو و سپس به پشت می چرخاند. در این لحظه ماهی ماده تقریبا شصت تخم رها می کند که به سرعت توسط ماهی نر بارور می شوند بیشتر تخمها به سمت بالا داخل لانه حبابی شناور می شوند. تخمهای سرگردان توسط ماهی نر جمع آوری می شوند و به لانه حمل می شوند. وقتی که تمام تخمها در لانه جمع آوری شدند، این زوج دوباره شروع به جفت گیری می کنند. چنانچه بیش از یک ماهی ماده در مخزن زایشگاه باشد، ماهی نر می تواند با همه این ماهیها جفت گیری کند. این تولید مثل بین دو تا چهار ساعت طول می کشد و بین 300 تا 800 تخم تولید می شود. با تمام شدن تخم ریزی ماهی نر برای اطمینان از اینکه تخمها در لانه باقی می مانند، یک لایه نازک از حباب در ریر تخمها ایجاد می کند. در چنین زمانی، ماهی ماده باید از مخزن خارج شود.
از این به بعد ماهی نر به تنهایی مسوولیت تخمها را بر عهده می گیرد و به شدت از لانه و محدوده اطرافش محافظت می کند. بعد از دوازده تا بیست و چهار ساعت نوزادان از تخم خارج می شوند، ولی همچنان در حفاظ حبابها به رشدشان ادامه می دهند. پس از سه روز بچه ها به حدی از رشد می رسند که بتوانند آزادانه شنا کنند. وقتی ماهیهای کوچک از لانه حبابی خارج می شوند ماهی نر باید از مخزن خارج شود چرا که در غیر اینصورت ماهی نر آنها را خواهد خورد. ماهیهای کوچک باید در هفته اول با غذاهای خیلی ریز نظیر infusoria، rotifer، یا غذاهای تجارتی که ویژه بچه ماهیها تولید می شوند، تغذیه شوند. پس از آن می توان آنها را با میگوی پخته و غذای خشک پودر شده تغذیه نمود.

براي نگهداري از ماهي کوپي توصيه مي شود آکوارومی کوچک با حجم 20 گالن همراه با مقدار زیادی گیاه آكواريومي نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل كنند.
خانواده گوپي
کوپی ها از وابستگان مولی ها، پداتی ها و دم شمشیری ها هستند که نام خانواده این گونه Poeciliidae می باشد. همه آنها زنده زا هستند به این معنی که بچه زا می باشند. این ماهیها گونه هایی هستند که بین آنها سازگاری وجود دارد. بنابر این شما می توانید آنها را در کنار هم بدون هیچ خطری نگهداری کنید.
ماهی کوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. هنمچنین در مقابل سختی كم مقاومت نيستند. درجه حرارت محيط نگهداري آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نيز تحمل کنند.

از کوپی ها استفاده گسترده اي براي كنترل پشه مي شود و به عنوان غذاي اين ماهي پشه هايي كه تهديدي براي انتقال بيماري مالاريا هستند را مي توان استفاده كرد.
شما می توانید در آکواریوم خانه خود به کوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی نظیر Spirulina است، بدهید.
هیچگاه به آنها بیشتر از آنچه که در 1 دقیقه می توانند بخورند غذا ندهید. باقیمانده غذايي که خورده نمی شود تجزیه شده و مخزن را آلوده می کند. اگر بخشي از غذاي آنها خورده نشد، آنها را جمع آوری کنید. به کوپی هایتان در وعده های کمتر مثلا 2 دفعه در طول روز غذا دهید.

کوپیها را با ماهی Betta (نوعی ماهی آکواریومی) یا دیگر ماهیهایی که جنبش و حرکت کمی دارند نگهداری نکنید زیرا آنها به باله های خودشان صدمه خواهند زد. همچنین ممکن است به خودشان آسیب برسانند.
بنابراین بهترین راه این است که چندین کوپی را بصورت زوجی برای کاهش حالت تهاجمی و جنگجویی ماهیها در آکواریوم با هم نگهداری کنید.
ماهی کوپی نر باله های بلندتر با رنگهای جالب توجهی دارد و بقیه خصوصیات ظاهری اش نسبت به ماده که معمولا بزرگتر است برابری دارد.
کوپیها در آبهایی که کیفیت بهتری دارد سالم تر خواهند بود. برنامه غذایی مناسب همراه با آبی که زود به زود تعویض شود محیطی سالم تر را ایجاد می کند. بهترین مقدار تعویض 10 تا 15 درصد آن هر هفته یا 20 تا 25 درصد در هفته های بعد توصیه می گردد.
تکثیر کوپی ها خیلی آسان است. در حقیقت تنها چیزی که نیاز است یک نر همراه 2 ماده می باشد. حال ممکن است این سوال در ذهن شما بوجود آید که چرا فقط 1 ماده مورد نیاز نیست؟ این مسئله به این خاطر است که کوپی های نر بیشتر وقت و نیرویشان را صرف جلب توجه کردن ماده ها می کنند. بنابراین بهتر است که در ازای 1 نر دو ماهی ماده موجود باشد تا ماده ها هر از چند گاهی فرصت استراحت داشته باشند.
کوپی نر، کوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند.

ما توصیه می کنیم که ماهی های ماده باردار را از داخل ماهي دان به مخزن زایشگاه برای تولد بچه هایشان انتقال دهید.

اگر بعد از تولد نوزادان، بالغين را از داخل جعبه زایمان خارج نکنید، بزرگترها، نوزادان را خواهند خورد (حتی اگر مادرشان باشد).

اين ماهي با ساير ماهیهایی که همگی در رده زنده زا ها هستند مانند:
تتراها، رازبوراها، گورامی ها، ماهیان رنگین کمان، گریدوراس ها، پلکوها، لوچ ها، گورامی دارف (کوتوله) و گربه

اسکار

زیبایی خاصش به همراه تعدد نقش ها ورنگ های مختلف و واقعآ زیبای این ماهی آن را به یکی از پرطرفدارترین ماهیان آکواریمی تبدیل کرده است تا حدی که این ماهی از نظرزیبایی با ماهیان آب شور رقابت می کند. وطنش آمازون،پاراگوئه و ونزوئلا می باشد. این ماهی هر چه بزرگتر می شود از زیبا ییش کاسته می شود ورنگش معمولی تر می گردد به این ماهی در برخی مناطق بومی طاووس ماهی می گویند که البته یک نوع اصلی اسکار پر طاووسی نام دارد که لکه ای چشم مانند بر روی دمش جلب توجه می کند که هنوز در بسیاری ازانواع مختلف اسکار این لکه دیده می شود.

  این ماهی ازگروه سیشلیدها می باشد وجزء ماهیان خشن است و ماهیان کوچکترخود را تا حدی آزارمی دهد ودر حدود60 سال پیش به بازعرضه شده ودمای مورد نیازش بین23تا28است البته دمای 25درجه ایده آل است وبیشتر از آن اسکار تخمریزی نمی کند وزیر دمای18 درجه به سرعت باعث بیماری سفیدک در این ماهی می شود این ماهی در آکواریم در حدود30سانتیمتر می شود وعمرش در حدود15سال است این ماهی بسیارپر هیبت،باهوش،دستاموزوکنجکاو است وغذا دهنده ی خودرا می شناسد.

ا سکارماهی پر اشتهایی می باشد وبا دهان نسبتآ بزرگش می تواند لقمه های بزرگتر از دهانش را بگیرد وآرام ببلعد. بهتر است عمده غذایش را لوفاگ مرغوب ومتناسب با دهانش را تشکیل دهد البته دل گاو،گوشت،میگوو...را بسیار دوست دارد. همچنین شکارچی بسیار ماهری است اگر خواستار این هستید که اسکار شما بسیارپرجلاترو رنگش در هر اندازه ای بسیار زیباباشد روزانه2الی3(یا بیشتر)ماهی رودخانه ای به آن بدهید که بهترین غذای هورمونی برای ماهی به حساب می آید .

  برای خرید اسکار دقت زیاد فرمایید بهتر است از انواع سلطنتی خارجی یا باله بلند خارجی خرید اری کنید. .واز رنگ های مسی وتایگر زردوسیاه باشد تا درآینده اسکاری زیباو با ارزش اشته باشید  

طرز تشخیص جنسیت اسکار

ماهی نر:

1- نوک لوله اسپرم نر شبیه به نوک قلم نی و زوکی شکل اس.

2- قوز روی سر ستبر و بلندتر است.

3- لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده دارد و کمی دهانش بزرگتر است.

ماهی ماده:

1- نوک لوله تخمدان درست شبیه تخم و لبه آن گرد است.

2- قوز روی سر کوتاه تر است.

3- لبهای ماده باریکتر و نازکتر و دهان تر است.

پنگوسی((PANGASIUS))

وطن اصلیش آسیای جنوب شرقی واندونزی ا ست این ماهی خانواده ی مستقلی راتشکیل می دهد به نام (کوسه لجن خوارها) که انواع مختلفی از آن دردسترس می باشد در بازار اکثر مواقع آنها را تنها به دونوع گوشتخواروگیاهخوار تقسیم می کننداین درست نیست زیرا گیاهخوارهااز چندین مدل تشکیل شده اند که البته دربچگی شبیه به هم هستند اما بعضی تنها به 20سانتیمتر می رسندوبعضی تازه در2متری به بلوغ ،اما هیچکدام در آکواریم به اندازه واقعی خود نمی رسد در خرید پنگوسی گیاهخوار بهتر است پنگوسی را خریداری کنید که در وسط آکواریم وموزون شنا کندو همچنین چاق وتپل بودن هم درپنگوسی ها صفت خوبی است . رنگ واندازه را باسلیقه وتناسب ماهی به اندازه ی آکواریم خود انتخاب کنید پنگوسی ها دید خوبی ندارند ودر گیاهخواران بینایی به بیش از10درصد تجاوز نمی کندو راهنمای اصلیش برای یافتن غذا ریشهایش می باشد.این ماهی بسیار پرخور است وهمه نوع غذایی را که در کف آکواریم می یابد می خورد بهتر است روزی دو بار به ان غذا دهید واز لوفاگ متناسب با دهانش بیشتر استفاده کنید .

  پنگوسی گوشتخوار در بازاررامی توان به سه دسته تقسیم کرد که زیبا ترین وگرانترین آنها پنگوسی باله بلند می باشد . اگر خواهان  پنگوسی گوشتخوارهستید تنها پنگوسی باله بلند را بخرید علاوه بر زیباوبا ارزش بودن رشدش وخوراکش نیز از همه ی پنگوسی ها بسیار بیشتر ا ست می توان روزانه چند وعده خوراک گوشتی(دل گوساله)به آن داد البته این ماهی شکار چی بدی نیست وماهی های ریز را به راحتی می بلعد البته اصلآ ماهی خشنی نیست . وبیناییش نسبت به بقیه پنگوسی ها بیشتر است.((در حدود30درصد))

  دمای مورد نیازش22تا28 درجه است واین ماهی نسبت به بسیاری از بیماری ها مصون است اما دمای پایین گاهی اوقات موجب بیماری سفیدک در این ماهی می شود ودرآب نیمه سنگین سر حال است.از این ماهی به صورت تکی نخرید زیرا ماهی تا مدت زیادی اعتصاب می کندوغذا نمی خورد.

  تا به حال ازپنگوسی ها در آکواریم  نتوا نستند بچه گیری کنند.